Galata Ritimhanesi’nde kullanılan çömlek darbukalar toprak ve deriden oluştuğundan, döküm darbukaların soğuk, karaktersiz ifadesinden çok farklı, organik yapısıyla sıcak ve sürprizlerle doludur.

Çömlek darbuka 4 elementin bileşiminden meydana geliyor. Toprak, ateş, hava ve su... Toprak suyla karılıyor, şekil verildikten sonra havada kurutulup ateşte pişiriliyor. Karşımıza, hava şartlarına bağlı olarak tonları değişen, her ustanın marifetini yansıttığı, yani standartlaşmayan, kırılgan bir enstrüman çıkıyor. İnsan gibi bir enstrüman yani?

Hava nemliyse darbukamızın derisi kendisini saldığından daha pes tonlarda çalmak mümkün olurken, hava kuruysa kendisini toparlayan deri daha dik bir anlatımı olanaklı hale getiriyor. Hava şartlarına bağlı kalmak istemeyenler ise darbukasını içerisine yerleştireceği ışıkla gerebilir ya da deriyi ıslatarak pesleşmesini sağlayabilir.

Çömlek darbuka, sahip olduğu geniş ton aralığı, derisi dışında toprak kısmının da ton almak için kullanabiliyor olması gibi sebeplerle zengin bir anlatım sunmanın yanı sıra uzun süre sıkılmadan çalmaya imkân sağladığı için egzersizleri eğlenceli çalışmalar haline getiriyor.

Toprak ve deriden oluşan organik bir enstrümana, üstelik toprağının kırılmaması, çatlamaması, derisinin patlamaması, olumsuz hava şartlarından etkilenmemesi için koruyup kollamamız gereken kırılgan darbukaya dokunmak gerçekten de kendimize, hüzünlü, neşeli, kaygılı, umursamaz, cesur, güçlü, kırılgan yanlarımıza dokunmak gibi...