Galata Ritimhanesi’nde izlenen çalışma yöntemi, Mısırlı Ahmet’in kendisini yetiştirdiği süreci izler. Üstadın geçirdiği müzikal evrelerden onunla birlikte geçilir. Bu yöntemin başarısı tecrübeyle sabittir.

Klasik ritim eğitimleri başlıca iki etaba ayrılır; birincisi ritimlerin düm-tekli şablonlarla belletilmesi, ikincisi ise sıkıcı teknik çalışmalardır. Ritimhane’de yaratıcılığı öldüren bu tip ezberci yöntemler uygulanmaz. İleri seviye grubu da, yeni başlayan grup da aynı kompozisyonu çalar. İleri seviye ile yeni başlayanın farkı, kompozisyonlarda alınan mesafe ile yorumlama farkıdır. Her çalışmada bir yahut iki ritim cümlesi eklemek suretiyle kompozisyonda yol alınır. Çalınan ritim cümleleri arttıkça artar ve bu ritimler üzerinden geçe geçe, deyim yerindeyse ritimlerimiz “demlenir”. Bu süreç içinde teknik gelişir, darbukadan çıkan tonlar lezzetlenir.

Galata Ritimhanesi ritim algısının ve tekniğin gelişmesi için kompozisyon çalışmalarını benimserken ritim doğaçlamalarına da önem verir. İlk çalışmalardan itibaren ritimcilerin özgür ruhlarının gelişmesi için doğaçlama çalınır. Doğaçlama yapmak için belirli bir seviyeye gelmek beklenmez, seviye ilerledikçe doğal olarak daha teknik çalmaya başlanır. Zaten teknik çalışa çalışa eninde sonunda gelişir, önemli olan kendini özgürce ifade edebilme rahatlığının ve yaratıcılığın gelişmesidir. Değerli olan da budur...